Regulamin gimnazjalistów

Rok szkolny 2001/2002

         Jestem niewinną istotą, która podąża krętymi ścieżkami ludzkiej egzystencji. Kruchym naczyniem, w którym gromadzi się doświadczenie, nabyta wiedza i moja nieśmiertelność. Podobnie jak artysta nadaje kształt swojemu dziełu, tak nasze życie uformowało naszą indywidualność, która przez trzy lata dojrzewała pod czujnym belferowskim okiem. Z perspektywy czasu staliśmy się bardziej dojrzali i gotowi do podejmowania trudnych decyzji, które wpłyną na naszą przyszłość. Wspólny dorobek chcemy przekazać młodszemu pokoleniu, aby ukierunkować je w dążeniu do spełnienia swoich życiowych marzeń.

         Dla upamiętnienia naszej bytności w murach tej szkoły, zostawiamy po sobie garść dobrych rad i przemyśleń.

1.       Rozwijaj swoje zainteresowania, zdolności i talenty.

Każdy z nas jest niepowtarzalny i na swój sposób inteligentny. Nie marnuj tego, co jest w Tobie najcenniejsze – eksponuj swoje umiejętności.

2.       Dbaj o wspólne dobro, ład i porządek gimnazjum.

Szkoła to nasz drugi dom, a jego wygląd świadczy o kulturze „mieszkańców”.

3.       Poddawaj siebie i innych obiektywnej ocenie.

Nie oceniaj innych po pozorach i pamiętaj, że Ty także posiadasz wady.

4.       Zdobywaj wiedzę, bo to ona otworzy przed Tobą wrota przyszłości.

Edukacja nie kończy się tylko na szkole, dlatego żyj pełnią życia, wyciągając jak najwięcej wniosków, które ustrzegą Cię przed kolejnymi błędami.

5.       Wystrzegaj się szkodliwych nałogów.

To pierwszy krok prowadzący na złą drogę. Wykaż się dojrzałością i odpowiedzialnością – narkotyki, alkohol i papierosy nie są potrzebne Ci do życia!

6.       Okazuj szacunek kolegom i nauczycielom.

Nie bądź egoistą – naucz się żyć i współgrać z innymi. Zadbaj o miłe stosunki z osobami, z którymi spędzasz czas. Nie traktuj nikogo z góry, ponieważ wszyscy jesteśmy sobie równi.

7.       Przeciwstawiaj się przejawom brutalności i wulgarności.

Przemoc odbiera innym godność. Nie pozwól, abyś w oczach innych stał się „wandalem”. Pamiętaj o szacunku do ludzi i samego siebie.

8.       Akceptuj innych takimi, jakimi są.

Każdy z nas jest wyjątkowy – należy uszanować naszą indywidualność i ją zaakceptować.

9.       Bądźmy dla siebie przyjaciółmi.

Warto utrzymywać przyjazne stosunki z innymi ludźmi, którzy także przebywają w tej szkole.

10.  Pamiętaj o swobodzie wyrażania swoich myśli i przekonań,

rób to jednak w sposób kulturalny, aby nie urazić niczyjej godności. Masz prawo do własnego zdania, ale nie narzucaj swoich poglądów innym.

11.  Nie zapominaj o punktualności.

Świadczy ona o Twoim stosunku do nauki i nauczyciela.

12.  Bądź odpowiedzialny za swoje słowa i czyny.

Nigdy nie wypieraj się tego, co zrobiłeś czy powiedziałeś, nawet jeśli zrobiłeś błąd. Musisz zmierzyć się z konsekwencjami swojego postępowania. Odpowiedzialność polega także na odwadze i prawdomówności.

Rok szkolny 2002/2003

13.  Przyjmij postawę aktywną. Nie bądź bierny. Dąż do celu.

Każdy z nas ma w sobie pokłady sił, które najpierw należy odszukać, a później wykorzystać; dużo energii włożonej  w życie sprawi, że więcej jej otrzymasz.

Rok szkolny 2003/2004

14.  Porażkę traktuj jako zapowiedź sukcesu.

Człowiek uczy się na błędach i ma swoje słabe punkty. Powinniśmy uparcie dążyć do celu i nigdy się nie poddawać.

Rok szkolny 2004/2005

15.  Uczciwością zjednuj sobie szczerych ludzi.

Nigdy nie zstępuj z drogi lojalności, aby przez to świat będący boskim arcydziełem uczynić godnym jego dzieci.

Rok szkolny 2005/2006

16.  „Każdego dnia trzeba posłuchać

choćby krótkiej piosenki,

przeczytać dobry wiersz,

obejrzeć piękny obraz,

a także jeśli to możliwe,

powiedzieć parę rozsądnych słów”

                                 /Goethe/

Postępuj zgodnie z dekalogiem Pana Cogito:

  1. Idź przez życie wyprostowany.

  2. Dawaj zawsze świadectwo prawdy.

  3. Bądź odważny.

  4. Nie toleruj zła.

  5. Pogardzaj ludźmi małymi.

  6. Nie przebaczaj w cudzym imieniu.

  7. Strzeż się pychy.

  8. Kochaj.

  9. Bądź wrażliwy.

  10. Szanuj tradycję.

Rok szkolny 2006/2007

17.  „Dobrze się widzi tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu" - tak powiedział Antoine Saint-Exupery

                 Wartość człowieka mierzymy miarą jego serca. Żyjemy po to, by kochać, czuć i realizować swoje marzenia. Cieszmy się z tego co było i nie bójmy się tego, co będzie. Wszystko trwa dalej niczym echo naszej ulubionej piosenki...

                 Świat stawia nam na drodze wiele pułapek, przez które dzielnie przechodzimy. Widzimy w sercu człowieka jego ukryte dobro. Każdemu rówieśnikowi służymy pomocą, mimo tego, że nieraz jest naszym najgorszym wrogiem. Podajemy mu pomocną dłoń, a w jego oku pojawia się błysk zwany iskierką nadziei. Staramy się nie wypaść z toru szalenie płynącego czasu, który nigdy się nie zatrzyma. Nie rańmy ludzi słowami, bądźmy dla siebie przyjaciółmi. Każdy posiada wady, które powinniśmy akceptować. Pamiętajmy! Chcieć to móc! Niech więc jak najczęściej z naszych serc płyną słowa: "że warto żyć, warto śnić, warto kochać".

Rok szkolny 2007/2008

18.  „Jesteś cudem."

          "Każda sekunda naszego życia jest jedyną chwilą w dziejach wszechświata, chwilą, która już nigdy się nie powtórzy... Dlatego każdemu dziecku powinnyśmy powiedzieć "Wiesz, czym jesteś? Jesteś cudem. Jesteś jedyny. Przez wszystkie lata, setki lat, które dotąd minęły nie było jeszcze dziecka takiego jak ty.

                   Możesz zostać Szekspirem, Michałem Aniołem, Beethovenem. Stać cię na wszystko. Doprawdy, jesteś cudem. Czy, gdy dorośniesz, będziesz mógł zranić kogoś, kto powie jak ty jesteś cudem?"

              Musisz wziąć się do pracy - wszyscy musimy - by uczynić ten świat godnym jego dzieci."

 

Pablo Casals            

Rok szkolny 2008/2009

     „Żeby docenić  wartość jednego roku, zapytaj studenta, który oblał końcowe egzaminy.

Żeby docenić  wartość miesiąca spytaj matkę, której dziecko przyszło na świat za wcześnie.

Żeby docenić  wartość godziny, zapytaj zakochanych czekających na to, żeby się zobaczyć.

Żeby docenić  wartość minuty, zapytaj kogoś, kto przegapił autobus lub samolot.

Żeby docenić  wartość sekundy, zapytaj kogoś, kto przeżył wypadek.

Żeby docenić  wartość setnej sekundy, zapytaj sportowca, który na olimpiadzie srebrny medal.

Czas na nikogo nie czeka. Łap każdy moment, który ci został, bo jest wartościowy.

Dziel go ze szczególnym człowiekiem – będzie jeszcze więcej wart."

Rok szkolny 2009/2010

          Kochaj gdy odlatują bociany
Kochaj chabry i czerwone maki
Kochaj ciche jeziora nad ranem
Kochaj czas kiedy wracają ptaki
Kochaj ślady po nartach na śniegu
          I bliźniego jak siebie samego
Kochaj dachy co rozgrzane latem
Kochaj pola i pszeniczne kłosy
Kochaj dzieci co radością świata
Kochaj trawę co pod stopa bosą
Kochaj falę co suną ku brzegu
         I bliźniego jak siebie samego
Kochaj w zamian nie pragnąc zapłaty
Kochaj w gniewie, w chorobie, w radości
Kochaj słodki cukrowej waty
Kochaj miłość dla samej miłości
Kochaj świat, co szaleńczym biegu
         I bliźniego jak siebie samego